سلام به همه...

 به قول حمید مصدق :

 زان لحظه که دیده بر رخت وا کردم دل دادم و شعر عشق انشا کردم نی نی غلطم- کجا سرودم شعری؟؟؟ تو شعر سرودی....ومن امضا کردم! این شعر تقدیم به همه ی عاشقهای که روز میلاد معشوق تنهای تنها ، با یه کیک کوچولو رد عشق و از صورتشون با پشت دست پاک میکنن و زیر اب میگن..عزیزم تولدت مبارک!! شب به یاد آوردن اندوه است شب دیدن خند های تو - از پشت پنجره ی اشکهای من شبی که در آن نگاه تو مرا جا خواهد گذاشت!! و پشت دلواپسی ها.... زیبا یهای تو جاودانه میشود. تو میمانی تو میشنوی تو می بینی و من بی پروا میگریم! امشب برایم محترمانه عشق را تشیع میکنند بر شانه های لرزان تردیدهای تو... امشب چون گذشته هدیه هایم را پس میدهی. و من پشت پنجره هزار سال پیر میشوم امشب شب میلاد توست... ****** با خود میگفتم: همای سعادت کی بر بام خانه ام می نشیند؟؟ به یاد آوردم...... اصلا خانه ای ندارم..